Bacchanaaltje

Na een ongekende periode van winterse neerslag stonden de voetballers van AMVJ alweer zo’n twee maanden droog. Althans, wat voetballen betreft. De kannetjes gerstenat vloeiden sinds half december natuurlijk rijkelijk, en in straf tempo. Ook op de vrijdagavond voor de wedstrijd tegen DVVA. Want ja, met al die afgelastingen week in week uit zou het ook nu wel weer niet doorgaan. De homie Diggidy S to the P, oftewel Spoque, (of, zoals de boy zichzelf zou voorstellen bij een sollicitatiegesprek: David Winter) kreeg een afscheidsfeestje in ons dranklokaal, Bédier. Ongelofelijk dat een speler die AMVJ 4 in de steek laat voor een half jaartje semi-studie entrepreneurship (serieus, wat ze al niet verzinnen tegenwoordig..) daar ook nog voor wordt beloond met een feestje. Ik denk er het mijne van, maar goed. Dan kun je nog beter heel stilletjes naar Colombia vertrekken totdat mensen zich opeens afvragen: huh, is onze aanvoerder ‘m nou al gesmeerd? Nadat iedereen in Bédier al zo ongeveer aan z’n taks zat moest uiteraard ook de Sugar Factory nog met een bezoekje vereerd worden. Een enkeling besloot Bédiers bar nog omhoog te houden, om vervolgens met de taxi (de taxi..) naar huis te gaan.

De volgende ochtend waren er in kleedkamer 5 op sportpark Drieburg meer kegels te vinden dan op een gemiddeld avondje bowlen bij Knijn op het Scheldeplein. Het aroma kwam je tegemoet, zeg maar. Ergens had ik gewoon medelijden met onze coach. ’s Ochtends de trap aflopen en je centrale verdediger uitgeteld op de bank vinden. Op die bank een vochtkring dat je denkt ‘hij zal toch niet…’ (nee, het bleek uiteindelijk rode wijn te zijn). Je zoon met zonnebril en pet op voor de pit om acht uur ‘s ochtends. In Oost aankomen en concluderen dat de rest van het team er niet veel beter aan toe is. En dan moest er nog gevoetbald worden. Tja.

Ondanks alle festiviteiten was iedereen wel gewoon aanwezig, waarvoor hulde. Vijftien man eindelijk weer in vol ornaat op het niet eens zo heel slecht bespeelbare gras, na zo’n twee maanden niet gebald te kunnen hebben. Gewoon lekker.

De wedstrijd zelf was weinig spectaculair. Een beetje tegenvallend misschien wel. Een beetje zoals The Hangover (toepasselijk, niet?). Af en toe wat hard, maar wel fair – met dank aan de scheids. Een misverstand achterin, niet het eerste dit seizoen, betekende een zure 1-0 achterstand bij rust. Voor de volgende keer stel ik voor dat Alwin de bal gewoon wegramt, zoals Oleguer laatst bijna Stekelenburgs hoofd eraf maaide. Heb je in ieder geval geen goal tegen.

Vlak voor tijd nog de 2-0 tegen, in een helft waarin we wel wat meer ruimte kregen maar nog steeds nauwelijks gevaarlijk werden. Ik zeg het niet vaak, laat staan graag, maar het was een terechte nederlaag. Minder balbezit, minder kansen gecreëerd. Wel minder overtredingen gemaakt. Check de stats, ouwe.